اریتره؛ روزنه‌ نفوذ رژیم صهیونیستی در شرق آفریقا
ساعت ۱٢:٠٥ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۱/٢/۱۱   کلمات کلیدی:

کشور اریتره از جمله کشورهای آفریقای شرقی است که

خبرگزاری فارس: اریتره؛ روزنه‌ نفوذ رژیم صهیونیستی در شرق آفریقا

رژیم صهیونیستی به آن بعنوان روزنه نفوذ در شرق آفریقا

نگاه می‌کند و روابط تل‌آویو‌-‌اسمره طی 5 سال اخیر بخصوص

در حوزه‌های امنیتی گسترش قابل ملاحظه‌ای را شاهد بوده است.


آشنایی با اریتره

اریتره کشوری بر کرانه دریای سرخ در شمال شرقی آفریقاست که به پایتختی "اسمره" در سال 1993 پس از جدایی از اتیوپی مستقل شد. این کشور از شمال و غرب با سودان، از جنوب با اتیوپی و جیبوتی و از شرق با دریای سرخ هم مرز است و بیش از 900 کیلومتر در کرانه دریای سرخ ساحل دارد.

این کشور را باید مستعمره ایتالیا در نواحی ساحلی اتیوپی است. اریتره به صورت پایگاهی برای تسخیر اتیوپی (1935 تا 1936) از سوی ایتالیا مورد استفاده قرار می‌گرفت و هنگامی‌که در سال 1941 ایتالیایی‌ها از شرق آفریقا اخراج شدند، تحت حاکمیت انگلیس درآمد.

در سال 1952 این سرزمین به صورت ایالتی خود مختار با اتیوپی تشکیل فدراسیون داد، ولی الحاق آن به عنوان یکی از استانه‌ای اتیوپی در 1962 شورشی را بر ضد اتیوپی آغاز کرد که تا 1992 به طول انجامید.

در سال 1977 چریک‌های اریتره این سرزمین را تقریبا به طور کامل از تحت سلطه اتیوپی خارج کردند، ولی یک سال بعد دولت مارکسیست اتیوپی به رهبری سرهنگ "منگستو" با حمایت اتحاد شوروی سابق این منطقه را از چریک‌های اریتره بازپس گرفت.

اتحاد جبهه آزادیبخش خلق اتیوپی با جبهه آزادیبخش تیگره اتیوپی سرنگونی منگیستو در سال 1991 را موجب شدند و در آن سال بود که اریتره عملا از اتیوپی جدا شد.

همه‌پرسی در اریتره در آوریل 1993 با اکثریتی جامع استقلال را مورد تائید قرار داد و طبق برنامه این سرزمین در 24 مه 1993 به استقلال کامل رسید.

جبهه آزادیبخش خلق اریتره (EPLF) کنترل اریتره را در مه 1991 در دست گرفت و دولت انتقالی را تا زمان تصویب قانون اساسی این کشور اداره کرد.

درگیری‌های اتیوپی - اریتره

درگیری‌های اتیوپی و اریتره پس از استقلال این کشور نیز ادامه یافت و در می 1998 منطقه شرق آفریقا شاهد درگیری مرزی میان ارتش اریتره و اتیوپی بود که بهانه اولیه این جنگ ادعای ارضی برسر یک منطقه مرزی به مساحت 400 کیلومتر مربع بود که به نظر فاقد ارزش ا قتصادی و جایگاه راهبردی نیز بود،‌ اما موجب سوء استفاده و بهره‌برداری رژیم صهیونیستی از این اختلاف شد.

انگیزه‌ها و علل این بحران می‌توان در علل راهبردی، علل سیاسی و علل اقتصادی ملاحظه کرد.

علت راهبردی این حمله را باید در دل‌نگرانی‌های اتیوپی از کاهش قدرت منطقه‌ای خود و محصور شدن درخشکی ملاحظه کرد.

اما دلایل سیاسی این حمله را باید در موارد زیر خلاصه کرد:

- احساس اریتره مبنی بر اینکه مورد توجه منطقه‌ای و بین المللی آمریکا قرار گرفته است.

- احساس انزوای منطقه‌ای اریتره که از سوی اتیوپی به آن تحمیل شده بود.

- رقابت اتیوپی و اریتره بر سر گسترش نفوذ و قدرت منطقه‌ای.

و سرانجام اینکه دلایل اقتصادی بروز این بحران را می‌توان در موارد زیر ملاحظه کرد:

- انتشار پول ملی به نام "نفکه" توسط اریتره در سال 1997 و لغو استفاده از "بیر" واحد پولی اتیوپی.

- انتقال تجارت اتیوپی به بندر جیبوتی و آسیب دیدن اقتصاد اریتره.

این درگیری مرزی همانگونه که گفته شد، در می 1998 آغاز شد و دو طرف را متحمل تلفات جانی و مادی فراوانی کرد و سرانجام در فوریه 2001 دو طرف در الجزیره توافقنامه صلح و آتش بس‌را امضا کردند، اگرچه پس از آن نیز به دلیل عدم اجرای کامل این توافقنامه روابط دو کشور متشنج بود.

اریتره کانون نفوذ رژیم صهیونیستی

اما اریتره از زمان استقلال و شکل‌گیری به کانون نفوذ رژیم صهیونیستی تبدیل شد و این نکته‌ای است که سران و مطبوعات این رژیم نیز بر آن تاکید کرده‌اند.

روزنامه صهیونیستی "یدیعوت آحارونوت" به عنوان مثال در مقاله‌ای ضمن بررسی ابعاد نفوذ رژیم صهیونیستی در این کشور آفریقایی تاکید کرده است  که حجم مبادلات تجاری و همکاری‌های بین تل‌آویو – اسمره موجب شده است، اریتره به روزنه‌ای برای نفوذ رژیم صهیونیستی در آفریقا تبدیل شود.

در این گزارش همچنین تاکید شده است که ده‌ها شرکت صهیونیستی از امنیتی گرفته تا بهداشتی و دارویی و معادن طلا با نام شرکت‌های اروپایی در بخش‌های مختلف این کشور فقیر فعال هستند.

این روزنامه صهیونیستی با گسترده و عمیق خاندان مناسبات امنیتی اریتره و رژیم صهیونیستی نوشته بود که شماری از افسران صهیونیست در تمرین و آموزش یگان‌های پلیس و ارتش و نیروهای ویژه در اریتره مشارکت دارند.

یدیعوت آحارانوت تاکید کرده بود که مناسبات دو طرف در سال‌های اخیر باز هم توسعه و افزایش یافته است و بسیاری از پناهندگانی که در سال 2010 از مرزهای سینا وارد سرزمین‌های اشغالی شدند، از اتباع این کشور فقیر بوده‌اند.

غیر از آن منابع خبری صهیونیستی و حتی غیر صهیونیستی از وجود دو پایگاه نظامی صهیونیستی در اریتره خبر می‌دهند که یکی از آنها مربوط به فعالیت‌های جاسوسی و جمع‌آوری اطلاعات و دیگری به تجهیز زیردریایی‌های آلمانی اختصاص دارد و برای رژیم صهیونیستی نیز فعالیت می‌کند.

غیر از آن و طی 5 سال گذشته باید به گسترش فعالیت‌های رژیم صهیونیستی در بخش کشاورزی اریتره اشاره کرد که تحت پوشش شرکت‌های اروپایی در این کشور فعالیت می‌کنند و این نکته‌ای است که"عدی برونشتاین"، مشاور جمعیت دوستی رژیم صهیونیستی و آفریقا نیز به آن اشاره کرده، اما درباره رقم مبادلات تجاری میان دو طرف سخنی نگفته است.

همچنین کارگران یهودی فعال در اریتره نقل می‌کنند که اسرائیلی‌ها شیفته کشورهایی مانند اتیوپی هستند که در حال رشد بوده و فرصت‌های شغلی زیادی در آنها وجود دارد.

این در حالی است که در بخش‌های پیشین این مجموعه مقالات اشاره کردیم که رژیم صهیونیستی چگونه از اریتره برای تعمیق اختلافات داخلی و قبیله‌ای موجود در سودان به ویژه در منطقه دارفور و شرق سودان استفاده و بهره‌برداری کرده است.

منابع و ماخذ

- آشنایی با اریتره

http://www.marefa.org/index.php/%D8%A5%D8%B1%D8%AA%D8%B1%D9%8A%D8%A7

- جبهة التحریر الأریتریة

http://omaal.org/ar/articles.php?article_id=637

- المسیحیة الصهیونیة العالمیة فی إفریقیا ومآلات تحریض المتمردین

http://hanein.info/vb/showthread.php?t=280910

- إرتریا من نور الإسلام إلى ظلام الغرب والصهیونیة

http://www.forsanelhaq.com/showthread.php?p=1051635

- صهیونیسم و شرق افریقا، صبری انوشه

منبع: خبرگزاری فارس