اشرف غنی احمدزی برنده انتخابات ریاست جمهوری افغانشتان شد
ساعت ٧:۱٩ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۳/٦/۳٠   کلمات کلیدی:

بن بست انتخاباتی و یک راهکار تازهرئیس کمیسیون مستقل انتخابات، داکتر اشرف غنی احمدزی را به عنوان پیروز انتخابات و رئیس جمهور منتخب افغانستان معرفی کرد.

یوسف نورستانی، لحظاتی پیش در یک نشست خبری بدون ارائه آمار اشرف غنی را به عنوان رئیس جمهور جدید افغانستان اعلام کرد.
نورستانی در این نشست خبری که به خبرنگاران اجازه سوال کردن داده نشد، ریاست جمهوری را به اشرف غنی احمدی زی و پست ریاست اجرایی را به داکتر عبدالله عبدالله تبریک گفت.
او همچنین از تلاش های رهبری هر دو تیم و سایر شخصیت ها و جوامع بین المللی به خاطر ایجاد حکومت وحدت ملی ابراز قدردانی نمود.

متن کامل توافق 2 کاندیدای ریاست جمهوری افغانستان

زندگی‌نامه «اشرف غنی احمدزی»، رئیس جمهوری افغانستان

زندگی نامه «عبدالله عبدالله»

در ادامه مطلب بخوانید


متن کامل این موافقنامه به شرح زیر است .

بسم الله الرحمن الرحیم

افغانستان در این مقطع خاص تاریخی به یک حکومت مشروع و کارا نیاز دارد تا به یک برنامه همه جانبه اصلاحات در راستای توانمندسازی مردم افغانستان متعهد باشد و در نتیجۀ آن ارزش‌های قانون اساسی در زندگی روزمره مردم افغانستان محقق گردد.

همکاری واقعی سیاسی میان رئیس جمهور و رئیس اجرایی تحت قیادت رییس جمهور، باعث تحکیم ثبات در کشور می‌گردد. حکومت وحدت ملی با پابندی به اجماع سیاسی و تعهد به اصلاحات و تصمیمگیری مشترک، آرمان‌های مردم افغانستان را برای تامین صلح، ثبات، امنیت، حاکمیت قانون، عدالت، رشد اقتصادی و عرضه خدمات، با توجه خاص به زنان، جوانان، علمای کرام و اشخاص آسیب پذیر، برآورده می‌سازد.

به علاوه، این توافقنامه بر نیاز به مشارکت واقعی و هدفمند و همکاری موثر در امور حکومت شامل طرح و تطبیق اصلاحات مبتنی است.

این موافقتنامه به تنهایی نمی‌تواند رابطه میان رئیس جمهور و رئیس اجرایی را به صورت کامل تعریف کند، بلکه این رابطه باید در نتیجۀ تعهد هر دو جانب به مشارکت، تعاون، همکاری و مهم تر از همه، مسوولیت پذیری در برابر مردم افغانستان تعریف گردد. رئیس جمهور و رئیس اجرایی متعهد و مکلف به کار مشترک با روحیه همکاری با همدیگر میباشند.

الف ـ برگزاری لویه جرگه به منظور تعدیل قانون اساسی و بررسی طرح ایجاد پست صدراعظم اجرایی

1. بر اساس ماده دوم اعلامیه مشترک مورخ 11 مرداد (تشکیل لویه جرگه در مدت دو سال تا ُپست صدر اعظم اجرایی را مورد مداقه قرار دهد)، رئیس جمهور متعهد است تا لویه جرگه را به منظور بحث روی تعدیل قانون اساسی و ایجاد پست صدر اعظم اجرایی دایر نماید.

2. به تأسی از حکم ماده 121 قانون اساسی، حکومت وحدت ملی متعهد است تا بر اساس قانون و به منظور تکمیل نصاب لویه جرگه، مطابق بند 4 ماده 111 قانون اساسی، در زودترین فرصت ممکن انتخابات شوراهای ولسوالی‌ها را برگزار کند.

3. حکومت وحدت ملی متعهد است تا قانون تشکیلات اساسی دولت را تصویب و نافذ کرده مرزها و حدود واحدهای اداری محلی را از مجاری قانونی تعیین نماید.

4. رییس جمهور، بعد از انجام مراسم تحلیف با مشورت رئیس اجرایی، طی فرمانی کمیسیون را به منظور تهیه پیش نویس تعدیل قانون اساسی تشکیل می‌دهد.

5. حکومت وحدت ملی متعهد است روند توزیع شناسنامه الکترونیکی/ کامپیوتری را برای تمام شهروندان کشور در کمترین زمان ممکن تکمیل کند.

6. موارد فوق و سایر موارد توافق شده طی یک جدول زمانی که ضمیمۀ این موافقتنامه است، صورت می‌گیرد.

ب ـ ُپست رییس اجرایی

تا زمان تعدیل قانون اساسی و ایجاد ُپست صدراعظم اجرایی، پُست رییس اجرایی بر اساس ماده پنجاهم قانون اساسی، ماده دوم اعلامیه مشترک و ضمیمۀ آن با فرمان رییس جمهور ایجاد می‌گردد. رییس اجرایی و معاونین در مراسم تحلیف رییس جمهور معرفی می‌گردند.

رییس اجرایی حکومت، با وظایف صدراعظم اجرایی بر اساس پیشنهاد کاندیدای دوم و موافقت رییس جمهور تعیین می‌گردد. رییس اجرایی به رییس جمهور پاسخگو است.

تشریفات خاص برای رئیس اجرایی در فرمان رییس جمهور در نظر گرفته می‌شود.

با در نظرداشت ماده‌های 11 ،62 ،61 و 11 قانون اساسی، رییس جمهور طی فرمانی، صلاحیت‌های اجرایی مشخصی را به رییس اجرایی تفویض می‌کند که موارد عمدۀ این صلاحیتها از قرار ذیل است.

1. اشتراک رییس اجرایی با رییس جمهور در مجالس دو جانبه تصمیم گیری

2. پیشبرد امور اداری و اجرایی حکومت که توسط فرمان رییس جمهور مشخص می‌گردد

3. تطبیق برنامه اصلاحات حکومت وحدت ملی

4. پیشنهاد اصلاحات در تمام ادارات حکومتی و مبارزه قاطع با فساد اداری در حکومت

5. اعمال صلاحیتهای مشخص اداری و مالی که بر اساس فرمان رییس جمهور تعیین می‌گردد

6. تامین رابطه کاری قوۀ اجرائی باقوای مقننه وقضائیه در چارچوب وظایف و صلاحیتهای تعریف شده

7. تطبیق، نظارت و حمایت از سیاست ها، برنامه ها و امور بودجه و مالی حکومت

8. ارائه پیشنهادات و گزارش‌های لازم به رییس جمهور

8. رئیس جمهور کابینه را رهبری می‌کند. مجالس کابینه با نظر رئیس جمهور روی استراتژی، سیاست‌ها، بودجه، تخصیص منابع و طرح قوانین، در کنار سایر صلاحیتها و وظایف آن دایر می‌گردد.

9.همچنین کابینه متشکل از رئیس جمهور، معاونین رییس جمهور، رییس اجرایی، معاونین رییس اجرایی، مشاور ارشد و وزراء می‌باشد. رییس اجرایی مسئول مدیریت تطبیق سیاست‌های حکومت است که در کابینه اتخاذ می‌گردد و در مورد پیشرفت امور هم مستقیماً به رئیس جمهور و هم در مجالس کابینه گزارش می‌دهد.

10. به همین منظور، رئیس اجرایی جلسات نوبتی هفتگی شورای وزیران را دایر می‌کند که متشکل از رئیس اجرایی، معاونین رئیس اجرایی و تمام وزیران می‌باشد. شورای وزیران، امور اجرایی حکومت را به پیش می‌برد.

همچنین مجالس کمیته‌های فرعی شورای وزیران تحت ریاست رئیس اجرایی دایر می‌گردند. بر مبنای این ماده موافقتنامه، رئیس جمهور، طی یک فرمان، شورای وزیران را به عنوان یک نهاد نو و مجزا از کابینه، تعریف و اعلام خواهد کرد.

11. ارائه مشورت و پیشنهاد به رییس جمهور در مورد تعیین و عزل مقامات عالی رتبه حکومتی و سایر امور مربوط به حکومت

12. نمایندگی خاص از رییس جمهور در سطح بین المللی بر حسب نظر رییس جمهور.

13. رییس اجرایی عضو شورای امنیت ملی است

14. رییس اجرایی دارای دو معاون است؛ معاونین رییس اجرایی در مجالس کابینه و شورای امنیت ملی عضویت دارند.

وظایف، صلاحیتها و مسئولیتهای معاونین رییس اجرایی، با در نظر گرفتن وظایف و صلاحیت‌های رییس اجرایی و در نظر گرفتن تشریفات مناسب برای آنها، به پیشنهاد رییس اجرایی از سوی رییس جمهور طی یک فرمان منظور می‌گردد.

ج ـ تعیین مقامات عالی رتبه

بر اساس اصول مشارکت ملی، نمایندگی عادلانه، شایسته سالاری، صداقت و تعهد به برنامه های اصلاحات حکومت وحدت ملی، طرفین به موارد آتی متعهد هستند:

برابری در انتخاب کادرها میان رئیس جمهور و رئیس اجرایی در سطح رهبری ادارات کلیدی امنیتی، اقتصادی و ادارات مستقل. در نتیجه این برابری و بر اساس فقره‌های ب (14) و (11) که در بالا ذکر شد، حضور هر دو طرف در شورای امنیت ملی، در سطح رهبری، مساوی و در سطح اعضا برابر خواهد بود.

رییس جمهور و رییس اجرایی بر اساس یک مکانیزم مشخص برای تعیین مقامات عالیرتبه بر اساس شایستگی موافقت می‌کنند.

این مکانیزم زمینه اشتراک کامل رییس اجرایی را در پیشنهاد افراد مناسب برای ُپستهای مورد نظر و رسیدگی کامل به این پیشنهادات فراهم می‌کند.

رئیس جمهور و رئیس اجرایی در مطابقت با روحیۀ اعلامیۀ مشترک و ضمیمه آن (مادۀ پنجم)، در انتخاب مقامات عالیرتبه خارج از مکانیزم اصلاحات اداری در ادارات و موسسات دولتی، از جمله پستهای کلیدی قضایی و ادارات محلی، که بتواند به نمایندگی برابر هر دو جانب منجر شود، مجدانه مشورت می‌کنند و در این خصوص، فراگیری و ترکیب سیاسی ـ اجتماعی کشور به ویژه زنان، جوانان و اشخاص دارای معلولیت را مورد توجه خاص قرار داده و همچنان به اصلاحات سریع در کمیسیون مستقل اصلاحات اداری و خدمات ملکی متعهد هستند.

زمینه سازی برای سهم گیری وسیع شخصیتها و کادرهای ورزیده در سطوح مختلف نظام و استفاده از این فرصتها برای تامین صلح و ثبات پایدار و ایجاد اداره سالم.

دـ ایجاد پُست مقام رهبری تیم دوم:

بر اساس از اعلامیۀ مشترک مورخ 11 مرداد و ضمیمۀ آن، با هدف استحکام و توسعه دموکراسی، مقام رهبری تیم دوم که در سند مذکور از آن به حیث رهبر اپوزیسیون نام برده شده، توسط فرمان رییس جمهور در چارچوب دولت جمهوری اسلامی افغانستان ایجاد و به رسمیت شناخته می‌شود.

مسئولیت‌ها، صلاحیت‌ها و امتیازات این مقام در فرمان مذکور تسجیل می‌گردد. بعد از تشکیل حکومت وحدت ملی با حضور تیم دوم بر اساس این موافقتنامه، این مقام در قالب متحد حکومت وحدت ملی عمل می‌کند.

هـ ـ اصلاحات در نظام انتخاباتی:

به منظور حصول اطمینان از اینکه انتخابات در آینده افغانستان از اعتبار کامل برخوردار است، نظام انتخاباتی افغانستان (قوانین و نهادها) به تغییرات بنیادی نیاز دارد.

رییس جمهور با در نظر گرفتن ماده 1 چارچوب سیاسی بلافاصله پس از تاسیس حکومت وحدت ملی، کمیسیون خاصی را با هدف اصلاح نظام انتخاباتی افغانستان طی یک فرمان ایجاد می‌کند.

اعضای کمیسیون خاص با توافق رییس جمهور و رییس اجرایی تعیین می‌گردند. کمیسیون خاص در مورد پیشرفت کارها به رییس اجرایی گزارشده بوده و کابینه پیشنهادات این کمیسیون را بررسی نموده و اقدامات لازم را برای تطبیق آن روی دست میگیرد. لازم به ذکر است که تطبیق اصلاحات انتخاباتی باید قبل از برگزاری انتخابات پارلمانی در سال 1132 صورت گیرد.

و ـ تطبیق:

1. تفاوت دیدگاه و اختلاف در مورد تعبیر یا تعمیل این موافقتنامه با مشورت جانبین حل می‌گردد.

2. طرفین از نقش جامعه بین‌المللی در تسهیل موافقتنامه‌های سیاسی و تکنیکی اظهار قدردانی نموده و از اطمینانشان به طرفین در حمایت از اجرای این موافقتنامه و همکاری شان با حکومت وحدت ملی استقبال می‌کنند.

زـ اجرایی شدن

با احترام به تعهدات شامل موافقتنامه های تکنیکی و سیاسی و اعلامیه مشترک مورخ 11 مرداد، آن گونه که در این موافقتنامه انعکاس یافته است، طرفین بر تعهد خود در مورد برآیند انتخابات و تطبیق این موافقتنامه به منظور تشکیل حکومت وحدت ملی تاکید می‌کنند؛ این موافقتنامه با امضای هر دو کاندیدا در حضور شاهدان داخلی و بین‌المللی، اجرایی خواهد شد.

**********

زندگی‌نامه «اشرف غنی احمدزی»، رئیس جمهوری منتخب افغانستان

اشرف غنی احمدزی، رئیس جمهور جدید افغانستان که برای 5 سال آینده رهبری سیاسی افغانستان را به عهده خواهد داشت، دارای مدرک دکترا در رشته آنتروپولوژی است و از سال 1970 تا 2001 میلادی در نهادهای آکادمیک و سازمان‌های بین‌المللی مشغول به کار بود.

وی همچنین به عنوان مشاور اقتصادی، وزیر دارایی و مسئول انتقال نیروهای امنیتی از نظامیان خارجی به نیروهای امنیتی افغانستان در این کشور مشغول به کار بود.

اشرف غنى  درسال 1328 هجری خورشیدى در کابل متولد شد و تحصیلات مقدماتی خود را در مدرسه استقلال و حبیبیه کابل پشت سرگذاشت.

وی سپس برای ادامه تحصیل راهی «بیروت» در لبنان شد و تحصیلات کار شناسی و کارشناسی ارشد خود در رشته علوم سیاسی را در این شهر به اتمام رساند.

احمدزی پس از آن در مقطع کارشناسی ارشد در دو رشته جامعه‌شناسی و روابط بین‌الملل تحصیل کرد و مدرک دکترای خود در رشته جامعه شناسى از دانشگاه کلمبیا در آمریکا دریافت کرد و دو دانشگاه «دسکرانتن» آمریکا و «گلف» کانادا به احمدزی، دکترای افتخاری داده‌اند.

تدریس در دانشگاه‌های کابل، اروز دانمارک و جان هاپکینز آمریکا و تالیف آثار علمی در بخش بشرشناسی و اقتصاد، از دیگر فعالیت‌های علمی احمدزی شمرده می‌شود.

اشرف غنی پس از کنفرانس بن در دسامبر 2001 میلادی به عنوان مشاور اقتصادی دولت موقت افغانستان به رهبری کرزی انتخاب گردید.

پس از لویه جرگه اضطراری در سال 1381 هجری شمسی وی به سمت وزیر دارایی دولت انتقالی افغانستان انتخاب و تا سال 1383 ه.ش در این سمت مشغول به کار بود و بعد از آن برای مدتی عهده‌دار ریاست دانشگاه کابل شد.

اشرف غنی پیش از آنکه کاندیدای ریاست جمهوری افغانستان شود، عهده‌دار ریاست روند انتقال مسئولیت‌های امنیتی از نظامیان خارجی به نیروهای امنیتی افغان بود.

**********

زندگینامه «عبدالله عبدالله»

عبدالله عبدالله پسر «غلام محى‎الدین خان زمریانى» در شهریورماه سال 1339 در منطقه «کارته پروان» در غرب کابل متولد شده است.

پدر عبدالله از قوم «پشتون» ولایت «قندهار» در جنوب افغانستان و مادرش از قوم «تاجیک» ولایت «پنجشیر» در شمال این کشور بوده و در کابل زندگی می‌کردند.

غلام محی‎الدین زمریانی، پدر عبدالله در مناصب ارشد دولتی کار کرده و در زمان زمامداری «ظاهر شاه» آخرین پادشاه افغانستان به عنوان سناتور انتصابی در آخرین دوره کاری شورای ملی این کشور معرفی شد.

عبدالله عبدالله درس‎های کلاس اول را در ولایت قندهار و پس از آن دوره‎ دبستان را در کابل فراگرفته و در سال 1355 هجری خورشیدی از مدرسه «لیسه نادریه» این شهر فارغ التحصیل شد.

وی نحصیلات دانشگاهی خود را در رشته چشم پزشکی دانشکده «طب معالجوی» دانشگاه کابل ادامه داد و در سال 1362 هجری خورشیدی از این دانشگاه فارغ التحصیل شد.

رئیس احتمالی شورای اجرایی دولت آینده افغانستان در سال 1363 هجری خورشیدی در بیمارستان «نور» در کابل مشغول به کار شد، اما در همان سال به کشور پاکستان مهاجرت کرد.

عبدالله پس از رسیدن به شهر «پیشاور» پاکستان به عنوان چشم پزشک در بیمارستان «سیدجمال‎الدین افغان» مشغول به کار شد و در سال 1364 دوباره به افغانستان بازگشت.

بازگشت عبدالله به افغانستان مصادف با جنگ‎های داخلی در این کشور بود و او به عنوان سرپرست بهداشت و درمان منطقه ولایت پنجشیر مشغول به کار شد و پس از مدتی مورد توجه «احمدشاه مسعود» قهرمان ملی افغانستان قرار گرفت و به عنوان مشاور وی انتخاب شد.

عبدالله تا آزادی کابل در سال 1371 از همراهان مسعود بود و پس از آنکه مجاهدین، کابل را آزاد کردند، رئیس دفتر و سخنگوی وزارت دفاع افغانستان شد.

عبدالله عبدالله از سال 1371 تا 1375 هجری خورشیدی سخنگوی وزارت دفاع بود، اما پس از سقوط کابل به دست طالبان به سمت معاون وزارت خارجه دولت «برهان‎الدین ربانی» رئیس جمهور آن وقت افغانستان منصوب شد.

پس از شکست مجاهدین در کابل و 70 درصد خاک افغانستان در سال 1375 تا 1380 هجری خورشیدی عبدالله به سمت معاون و سرپرست وزارت خارجه دولت مجاهدین به رهبری ربانی منصوب شد.

پس از سقوط دولت طالبان توسط آمریکا و متحدین آن کشور در پاییز سال 1380 هجری خورشیدی عبدالله از سمت سرپرستی وزارت خارجه به وزارت خارجه رسید و در دوره‎های موقت و انتقالی نیز همین سمت را برعهده داشت.

عبدالله در سال 1385 هجری خورشیدی پس از 5 سال وزارت از سوی «حامد کرزی»، رئیس جمهور افغانستان از سمتش برکنار شد و «رنگین‎دادفر اسپنتا» به سمت وزارت خارجه این کشور رسید.

پس از آنکه عبدالله از وزیری امور خارجه برکنار شد، ائتلافی به نام «تغییر و امید» را با رهبران جهادی، اعضای پارلمان و مجلس سنا و همچنین رهبران احزاب سیاسی تشکیل داد و خود را برای شرکت در انتخابات سال 1388 هجری خورشیدی آماده کرد.

وی در انتخابات ریاست جمهوری سال 1388 هجری خورشیدی افغانستان شرکت کرد، اما نتوانست رئیس جمهور منتخب این کشور شود.

رقبای انتخاباتی عبدالله در انتخابات ریاست جمهوری پیشین این کشور «حامد کرزی»، «رمضان بشردوست» و «اشرف‎غنی احمدزی» بودند که وی پس از حامد کرزی بیشترین آرا را از آن خود کرد.

عبدالله پس از آنکه در انتخابات ریاست جمهوری پیشین افغانستان ناکام شد، جبهه اپوزیسیون دولت کرزی شد و پس از چندی با همکاری رهبران جهادی و احزاب سیاسی این کشور ائتلافی انتخاباتی را به منظور شرکت در انتخابات سال جاری تشکیل داد.

انتخابات ریاست جمهوری سال 1393 هجری خورشیدی افغانستان میان عبدالله و اشرف‎غنی احمدزی به دور دوم کشیده شد، با آنکه عبدالله نسبت به احمدزی در دور اول انتخابات پیشتاز در آرا بود، اما نتوانست بیشترین آرا را در دور دوم انتخابات از آن خود کند.

وی برای ایجاد دولت وحدت ملی با اشرف‎غنی متحد شد و بر اساس توافق صورت گرفته، قرار است، وی تا چند روز آینده به عنوان رئیس شورای اجرایی دولت اشرف‎غنی انتخاب شود.

عبدالله متأهل و دارای یک فرزند پسر و 3 دختر است.