عبدالناصر ۱۹۵۶ و بشار اسد ۲۰۱۲
ساعت ٦:۱٥ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۱/٥/٩   کلمات کلیدی:
خبرگزاری فارس: عبدالناصر ۱۹۵۶ و بشار اسد ۲۰۱۲بشار اسد 2012 تا حد زیادی همانند عبدالناصر 1956 است و روشن است که موج ملی آزادیخواهی با پیروزی عبدالناصر علیه تجاوز خارجی، کشورهای عربی را فراگرفت و این بار هم همین مسأله با نمود بیشتری در مورد سوریه در حال رخ دادن است.
 

غالب قندیل تحلیلگر خبرگزاری الشرق الجدید، در مقاله ای با اشاره به جنگ بی سابقه جهانی علیه سوریه، می نویسد: سوریه هم اکنون به محور کش و قوسهای دنیا تبدیل شده و هر روز، بیانیه ها، اظهارات، تهدیدات و مواضع مختلفی در قبال این کشور اتخاذ می شود.


اکثریت مطلق مردم سوریه در کنار حکومت سوریه هستند

وی در ادامه می نویسد: بحران سوریه در اصل، جنگ میان کشور، ارتش و ملت سوریه در برابر ائتلاف غربی – صهیونیستی به سرکردگی آمریکاست و از همین رو مسأله اساسی، مسأله استقلال، عزت و حاکمیت سوریه در رویارویی با طرح‌های سلطه طلبانه و استعماری اسرائیل بوده و اکثریت مطلق ملت سوریه از استقلال و نظام خود دفاع می کنند.

هزاران تروریست خارجی در سوریه حضور دارند

در حالی که اپوزیسیون‌های داخل و خارج سوریه، گفتگو را رد کرده و از اصلاحات عقب نشسته اند، اما حکومت سوریه حامی عملی اصلاحات است و هرگز دست از ایده گفت‌وگو برنخواهد داشت. بنابراین، استقلال و مقاومت در برابر تجاوز خارجی به سرکردگی آمریکا با استفاده از خاک ترکیه و لبنان، پول قطر و عربستان و بسیج تروریستهای دنیا، مسأله اصلی این روزهای سوریه است. هزاران تروریست خارجی در خاک سوریه حضور دارند و برخی از آنها در جریان پاکسازی مناطق دمشق، کشته شده و تصاویر اجسادشان در تلویزیون سوریه پخش شده است. جالب اینکه در نبردهای منطقه المیدان میان ارتش و گروههای تروریست، حتی یک نفر از ساکنان این منطقه هم در درگیری ها حضور نداشته و بر اساس اطلاعات واصله، اکثریت افراد مسلح، غیر سوری بوده اند، همچنین بقیه تروریستها نیز از حومه حمص و ادلب آورده شده بودند یعنی جاییکه عملیات ارتش علیه گروههای مسلح در آنجا با پیشرفت همراه است.

 

85% سوری ها از سیاست های مقاومتی دولت حمایت می کنند

شهروندان عادی سوریه هم اندک اندک حقایق را دریافته اند و بر اساس گزارش‌های مطبوعاتی، افکار عمومی سوریه در بدترین وضعیت به سه گروه عمده تقسیم می شوند:

 

طرفداران حکومت و ارتش سوریه که بیش از 50% مردم را تشکیل می دهند و به بشار اسد و روند اصلاحات وی اعتماد دارند و مخالف تروریسم و هر گونه دخالت خارجی هستند.

 

گروه دوم که تقریبا 35% سوری ها را تشکیل می دهند، خواستار اصلاحاتند و انتقادات زیادی از حکومت و نهادهای آن به ویژه در مسائل داخلی دارند، اینان به شدت مخالف مظاهر فساد هستند و در این راه با بشار اسد هم عقیده اند. این گروه با قدرت از سیاست آزادیخواهانه بشار اسد در مسائل ملی و عربی حمایت می کنند و شیوه سوریه در پشتیبانی از مقاومت را موجب عزت و افتخار همه سوری ها می دانند.

اخوان المسلمون و تکفیری ها مهمترین مخالفان دولت سوریه

کارشناسان معتقدند که این دو گروه، منتظر شکست تروریستها و کاهش رنجهای مردم هستند تا بار دیگر آرامش به کشور بازگردد و قتل، تجاوزات تروریستی و ناامنی های موجود از میان برود.

دسته سوم که حدودا 15% افکار عمومی را شامل می شوند، خود به چند گروه تقسیم می شوند و اخوان المسلمون، تکفیری ها و برخی جریانات چپ گرای کوچک که به زحمت می توان آمار طرفدارانش را به دست آورد، قویترین این گروهها هستند.

دولت سوریه پیروز نهایی چالش امنیتی

دولت میهنی سوریه از حمایت اکثریت مطلق سوری ها بهره می برد و هر گاه روشن می شود که بحران کنونی به مثابه مقاومت ملی علیه تجاوز خارجی است، این اکثریت متحدتر شده و میزان حمایت و شور و شوق آنها برای پایین یافتن بحران به نفع دولت ملی، بیشتر می گردد. الان نگاهها متوجه نبرد حلب است و تهدید به دخالت خارجی، هر روز تکرار می شود، اما معادلات داخلی و خارجی با اطمینان، از پیروزی سوریه بر شورش و تروریسم و پاکسازی مناطق حضور گروههای مسلح، حکایت دارد.

مدارای دولت با افراد مسلح، عامل تداوم سرکشی آنها

دولت ملی سوریه بر آمده از استقلال طلبی و حمایت مردم از مقاومت است و خواسته به حق مردم برای پایان دادن به شورش و تروریسم را برآورده می سازد، بنابراین گروههای اساساً مزدور، راهزن و مورد حمایت دولتهای استعمارگر و مرتجع نمی توانند این حکومت را شکست دهند. بسیاری از شهروندان سوریه معتقد بودند که رهبران این کشور، در نابودی تروریسم کند عمل کرده اند، اما حقیقت این است که رهبران سوریه می خواستند بیشترین فرصت را برای افراد مسلح جهت بازگشت به آغوش وطن، فراهم کنند و قبل از آغاز عملیات بزرگ و بی امان – همانند عملیات دمشق و حلب – شاهد توبه آنها باشند. رهبران سوریه از همه مهلت‌ها و فرصت‌ها برای راهکارهای کم هزینه تر استفاده کردند و سرانجام مجبور به انتخاب گزینه تلخ و هزینه بر شدند. اکنون هیچ یک از سوری های طرفدار بازگشت ثبات، اقدامات دولت برای نجات کشور را سرزنش نمی کنند و هزینه های بزرگ آن را تحمل خواهند کرد.

ارتش و رهبران سوریه دوشادوش بشار اسد

واقعیتها نشان داد که ارتش سوریه، محکم و استوار بوده و بر بیعت خود با بشار اسد و حکومت ملی سوریه پابرجاست، همچنین انتصاب فرماندهان و وزرای جدید از سوی رئیس جمهور نشان داد که وی همه توهمات غربی ها مبنی بر سست شدن وحدت رهبران سوریه و ضعف آنها در تحرک و اقدام هجومی را نقش بر آب ساخته است. واضح است که جدا شدن برخی عناصر از صف دولت و ارتش سوریه، معادله قدرت را به هم نمی زند بلکه این امر در واقع، سقوط افراد ضعیف النفسی است که قبلاً باری سنگین بر دوش حکومت سوریه و گزینه مقاومت آن بوده اند.

خودکفایی سوریه و حمایت ایران، روسیه و چین عامل پایداری این کشور

سوریه توانست فشارهای اقتصادی و تحریم‌ها را به لطف شراکت با هم پیمانان بزرگش یعنی ایران، روسیه، چین، هند و بقیه کشورهای عضو بریکس، کنترل کند؛ ضمن اینکه این کشور از بدهی های خارجی رنج نمی برد و با شعار خودکفایی، متکی بر تولید ملی و توانایی های داخلی خود است.

پیروزی سوریه به معنای پایان نظام سلطه در جهان است

کاملا روشن است که دوران کنونی مقاومت سوریه در برابر تجاوز خارجی، سخت و دشوار است اما بی تردید پیروز خواهد شد و از نظر اخلاقی هم در نبرد علیه تروریسم و تجاوز خارجی، سربلند است. حکومت ملی سوریه، به اراده مردم لبیک گفته و همین امر، پیروزی‌اش را تضمین خواهد کرد. این در حالی است که آمریکا تلاش دارد اقرار به شکست را به تعویق انداخته و وقت بخرد، زیرا اقرار نظام بین المللی به پیروزی سوریه، به منزله فروپاشی همه ارکان سلطه طلب دنیا و ابزارهای آن در ترکیه و خلیج فارس است، موضوعی که از هم اکنون لرزه بر اندام اسرائیل انداخته است زیرا منظومه مقاومت در سوریه، وضعیت اعراب را تغییر خواهد داد و بشار اسد را که از یک حماسه پرخطر و توطئه گسترده استعمار جهانی، سربلند بیرون آمده، به نماد جنبش آزادیخواه تبدیل خواهد کرد. بشار اسد 2012 تا حد زیادی همانند عبدالناصر 1956 است و روشن است که موج ملی آزادیخواهی با پیروزی عبدالناصر علیه تجاوز خارجی، کشورهای عربی را فراگرفت و این بار هم همین مسأله با نمود بیشتری در مورد سوریه در حال رخ دادن است. ـ خبرگزاری فارس ـ